พุทธศาสนสุภาษิต

Page : 1 2 3 4 5

21. อพฺยาปชฌํ สุขํว โลเก
ความไม่เบียดเบียนเป็นสุขในโลก

  • ความสุขเกิดจากความสงบ
  • ความสงบเกิดจากการไม่เบียดเบียน ซึ่งกันและกัน
  • ความไม่เบียดเบียนกัน เกิดจากการตั้งอยู่ในศีลธรรม
  • ศีลธรรมเกิดจากการฝึกปฏิบัติให้มีในใจ
  • ความสุขเกิดจากการไม่มีสงคราม
  • ความสุขเกิดจากการให้เกียรติซึ่งกันและกัน
  • ความสุขเกิดจากความเมตตาเอื้ออาทร ซึ่งกันและกัน
  • โลกที่เต็มไปด้วยการเบียดเบียน จะไร้ซึ่งความสงบสุข
  • โลกที่เต็มได้ด้วยสงคราม ความสงบจะไม่เกิดขึ้น
  • โลกที่ขาดเมตตาธรรม ย่อมเป็นที่ที่ไร้ซึ่งความสงบสุข

22. สุจฺจํ เว อมตา วาจา
คำสัตย์จริง เป็นสิ่งไม่ตาย
ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่คนพูดความจริงอาจมีสิทธิ์ตายได้ทุกเมื่อ ถ้าไม่รู้จักกาลเทศะในการพูด

  • ความจริงเป็นสิ่งที่ไม่ตาย
  • ความจริงเป็นสิ่งที่ต้องอยู่คู่โลกตลอดไป
  • ความจริงเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้
  • ความจริงเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องยอมรับ
  • ความจริงเป็นสิ่งสากล
  • ความจริงเป็นสิ่งที่สามารถพิสูจน์ได้
    แต่การพูดความจริงนั้นต้องดูเวลา
  • การพูดความจริงต้องดูบุคคล

23. นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุขํ
สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบ ไม่มี

  • ครอบครัวใด มีความสงบ ครอบครัวนั้น ย่อมมีความสุข
  • หน่วยงานใด มีความสงบ หน่วยงานนั้น ย่อมมีความสุข
  • องค์กรใด มีความสงบ องค์กรนั้น ย่อมมีความสุข
  • สถาบันใด มีความสงบ สถาบันนั้น ย่อมมีความสุข
  • ประเทศใด มีความสงบ ประเทศนั้น ย่อมมีความสุข
  • ความสงบจึงเป็นบ่อเกิดแห่งความสุข ของสังคมและโลก
  • ที่ที่มีความสงบ คือที่ที่ปราศจากการเบียดเบียน
  • ที่ที่ปราศจากการเบียดเบียน ย่อมนำมาซึ่งความสงบสุข
  • สงบกาย สงบวาจา และสงบใจ

24. อโรคยปรมา ลาภา
ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ
ความไม่มีโรค จึงเป็นสิ่งที่มนุษย์ ทุกคนต้องการเพราะมนุษย์กลัวความตาย ที่จะมาจากโรค ต่าง ๆ

  • ไม่มีใครอยากเจ็บป่วย
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคมะเร็ง
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคหัวใจ
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคเอดส์
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคเบาหวาน
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคซาร์ส
  • ไม่มีใครอยากเป็นโรคทุกชนิด
  • แต่สัจธรรมก็คือความจริงเสมอ คนเราต้องมีการเจ็บป่วยด้วย โรคต่าง ๆ

25. ททมาโน ปีโย โหติ
ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก

  • พระพุทธเจ้าให้ธรรมะ จึงเป็นที่รักเคารพของชาวพุทธ
  • พ่อแม่ให้การอบรมเลี้ยงดู จึงเป็นที่รักของลูก
  • ครูอาจารย์ให้การสั่งสอน วิชาการความรู้ จึงเป็นที่รักของศิษย์
  • ในหลวงทรงปกครองโดยธรรม ทรงดูแลสุขทุกข์ของประชาชน จึงเป็นที่รักเคารพของพสกนิกร
  • นายกรัฐมนตรีให้โดยการพัฒนา ประเทศชาติด้วยความซื่อสัตย์ จึงเป็นที่รักของประชาชน
  • นายให้ความเมตตาเอื้อเฟื้อ จึงเป็นที่รักของบ่าว
  • เพื่อนให้ความเป็นเพื่อนแท้ จึงเป็นที่รักของเพื่อน

26. ทนฺโต เสฎฺโฐ มนุสฺเสสุ
มนุษย์ที่ฝึกตนเองดีแล้ว เป็นคนประเสริฐ

  • ฝึกกายตนเองให้อยู่กรอบของศีล 5
    • ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่เบียดเบียนสัตว์ ไม่ทารุณสัตว์ (คนและสัตว์)
    • ไม่ลักขโมย ไม่ถือเอาสิ่งที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้
    • ไม่ล่วงละเมิดประเวณีในสตรีอื่น นอกจากภรรยาตนเอง
  • ฝึกวาจาให้อยู่ในกรอบของศีล 5
    • ไม่พูดปด ไม่พูดหยาบคาย ไม่พูดส่อเสียด
    • ไม่พูดเพ้อเจ้อ ไร้สาระ
  • ฝึกใจตนเองให้อยู่กรอบของความถูกต้อง
    • ไม่โลภอยากได้ของผู้อื่น ไม่คิดพยาบาท มุ่งร้ายอาฆาตผู้อื่น
    • ไม่คิดผิดไปจากทำนองคลองธรรม
  • ศีล 5 ได้ชื่อว่า หลักธรรมขั้นพื้นฐานของมนุษย์ (มนุษยธรรม)

27. สุ.จิ.ปุ.ลิ. วินิตุตฺโต กถํ โส ปณฺฆิโต ภเว
คนที่ปราศจาก สุ.จิ.ปุ.ลิ. จะเป็นบัณฑิตได้อย่างไร
คนที่พร้อมด้วยธรรมะ 4 ประการนี้ ย่อมเป็นคนฉลาดได้โดยไม่ยาก

  • คนจะเป็นบัณฑิต (คนฉลาด) ไม่ได้ ถ้าขาดธรมะ คือ
    • ขาด สุ. คือการฟัง การดู การสังเกต การจำ
    • ขาด จิ. คือการคิด การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ การทดลองปฏิบัติ
    • ขาด ปุ. คือการถาม การสนทนา การโต้เถียง การเสนอแนะ การออกความคิดเห็น
    • ขาด ลิ. คือการเขียน การบันทึก การจด การเก็บข้อมูลต่าง ๆ

28. อตฺตนา ว กตํ ปาปํ อตฺตนา สงฺกิลิสํสติ
ทำบาปเองย่อมเศร้าหมองเอง
คนไม่ควรทำบาป เพราะสร้างทุกข์ให้แก่ตนเอง

  • สัตว์ย่อมมีกรรมเป็นของตนเอง
  • ใครทำกรรมใดย่อมได้รับกรรมนั้น
  • คนทำบาปย่อมมีจิตใจที่เศร้าหมองเอง
  • คนทำบาปย่อมได้รับความทุกข์เอง
  • คนทำบาปย่อมได้รับคำติเตียนเอง
  • คนทำบาปย่อมสูญเสียชื่อเสียงเอง
  • คนทำบาปย่อมได้รับการประณามจากสังคมเอง
  • คนทำบาปย่อมเดือดร้อนตลอดชีวิต
  • คนทำบาปย่อมใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข

29. ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย
ัญญาแลประเสริฐกว่าทรัพย์
ปัญญาคือความรู้ จึงเป็นสิ่งที่คงทนและประเสริฐกว่าทรัพย์

  • ความรู้ยิ่งให้ยิ่งมีมากขึ้น
  • ความรู้เป็นสิ่งที่ไม่มีวันหมดไป
  • ความรู้เป็นสิ่งที่แสวงหาได้จากที่ทั่ว ๆ ไป
  • ความรู้เป็นสิ่งที่ทุกคนให้กันได้
  • ความรู้เป็นสิ่งที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง
  • ผู้มีความรู้ย่อมสามารถบริหารทุกสิ่งทุกอย่างได้
  • ทรัพย์สินที่หาได้มา ย่อมมีวันหมดไปได้
  • ทรัพย์สินเป็นวัตถุ จึงมีอันเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา
  • ทรัพย์สิน แม้เมื่อตายไปก็นำเอาไปไม่ได้
  • ทรัพย์สิน ถ้าอยู่ในมือของผู้ไม่มีความรู้ย่อมหมดไปในไม่ช้า

30. สุกรํ สาธุนา สาธุ
ความดี อันคนดีทำได้ง่าย
ความดี เป็นสิ่งที่ต้องการทำ สำหรับคนดี

  • พื้นฐานของคนดี คือมีความคิดดี (คิดดี)
  • คนดี จึงแสดงออกทางกายที่ดี (ทำดี)
  • คนดี จึงแสดงทางวาจาที่ดี (ทำดี)
  • คนดีมีพฤติกรรมที่แสดงออกกับผู้อื่นที่ดี
  • คนดี มักชอบทำบุญ
  • คนดี มักชอบให้ทาน
  • คนดี มักมีเมตตา กรุณากับผู้อื่นเสมอ
  • คนดี มักมีหน้าตาสดชื่น แจ่มใส มีราศี เอิบอิ่มและเบิกบาน

Page : 1 2 3 4 5

กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม